Έως το τέλος του μήνα θα πρέπει να έχει καταθέσει η Επιτροπή που έχει συσταθεί στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας τις προτάσεις της για τις μεταβολές του καθεστώτος της επαγγελματικής στέγης και της απελευθέρωσης των εμπορικών μισθώσεων, κατόπιν απαίτησης της τρόικας να καταργηθεί το ισχύον προστατευτικό νομοθετικό πλαίσιο.
Η φήμη για απελευθέρωση έχει ήδη κυκλοφορήσει και το ενδιαφέρον – κυρίως από τους εμπορικούς συλλόγους της Περιφέρειας – είναι μεγάλο, αφού προβλέπεται ότι το θέμα που θα προκύψει από τον Σεπτέμβριο και μετά θα είναι αντίστοιχο με το ζήτημα της πρώτης κατοικίας.
Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου με ανακοίνωσή της δηλώνει ότι, «επειδή η φήμη της απελευθέρωσης έχει ήδη κυκλοφορήσει και το ενδιαφέρον κυρίως από τους Εμπορικούς Συλλόγους της Περιφέρειας είναι μεγάλο», επιθυμεί «να φύγει από το τραπέζι η πλήρης απελευθέρωση και να συζητηθεί η επικαιροποίηση και η εκλογίκευση του πλαισίου της εμπορικής μίσθωσης αλλά σε μελλοντικό, πιο εύθετο, χρόνο».
Οι εκτιμήσεις της ΕΣΕΕΠαράλληλα, η ΕΣΕΕ εκτιμά ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι ένα απλό και συστηματικό νομοθέτημα λίγων άρθρων, στο οποίο θα περιλαμβάνονται:
– η διατήρηση ενός ειδικού πλαισίου προσαρμοσμένου και επικαιροποιημένου στο καθεστώς ρύθμισης των επαγγελματικών μισθώσεων
– η παραμονή της ελάχιστης διάρκειας της μισθωτικής σύμβασης, με δικαίωμα των μερών να συμφωνούν το χρονικό διάστημα
– η διατήρηση της 12ετίας στις υφιστάμενες μισθώσεις και μεταβατικές ρυθμίσεις για σταδιακή μείωση του χρόνου για τις νέες μισθώσεις
– η κατάργηση του αυτόματου τρόπου αύξησης του μισθώματος, όταν δεν υπάρχει συμφωνία αναπροσαρμογής
– η παραμονή της προστατευτικής διάταξης που επιτρέπει στον μισθωτή να μεταβιβάσει τη μισθωτική σχέση σε εταιρεία που συμμετέχει ο ίδιος ή σε διαδόχους του
– η διατήρηση της «ρήτρας εξόδου» από τη μίσθωση όταν δεν αποδίδει η επιχείρηση, χωρίς παγίδευση και οικονομική εξόντωση του μισθωτή και
– η πρόβλεψη μίας νόμιμης «άυλης εμπορικής αξίας» και η κατάργηση του γνωστού «αέρα» σε περίπτωση υπεραξίας.
Η επαγγελματική στέγη αποτελεί παραδοσιακό ζήτημα του εμπορικού κόσμου και για το θέμα αυτό έγινε το 1991 το πρώτο κλείσιμο διεκδικήσεων της σύγχρονης εποχής, δηλαδή μετά την εφαρμογή του ν. 1712/1987.
Η ΕΣΕΕ δηλώνει διατεθειμένη να συζητήσει τον εκσυγχρονισμό του άρθρου 43 ΠΔ 34/1995 για την καταγγελία από τον μισθωτή μετά την πάροδο ενός έτους από την έναρξη της μίσθωσης, αλλά η ανάλογη λογική προστασία είναι απαραίτητη για τη γενικότερη ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας.
Περαιτέρω, το θέμα του χρόνου διάρκειας της μίσθωσης «πονοκεφαλιάζει» την αγορά, αφού στην πράξη έχει σοβαρές επιπτώσεις και για τις δύο πλευρές. Σε ένα απελευθερωμένο περιβάλλον, εάν η μίσθωση είναι μικρής διάρκειας, τότε κανένας επιχειρηματίας δεν θα κάνει καμία σοβαρή επένδυση και αξιόλογες εργασίες σε μισθωμένους χώρους και εάν πάλι οι δουλειές του πάνε καλά, τότε ο ιδιοκτήτης ίσως αρχίσει τις πιέσεις για αύξηση, προκειμένου να του ανανεώσει τη μίσθωση.
Η διάταξη της από τον νόμο αύξησης του μισθώματος θεωρείται πλέον ξεπερασμένη και η ΕΣΕΕ υποστηρίζει την κατάργησή της, αφού, ενώ σήμερα έχουμε αρνητικό πληθωρισμό, προβλέπεται αναπροσαρμογή του μισθώματος στο 6% της αντικειμενικής αξίας, + 0,75% του τιμαρίθμου ως αύξηση κάθε χρόνο. Αναφορικά, λοιπόν, με τη διάρκεια της μίσθωσης και την αναπροσαρμογή του ενοικίου, συμφωνεί ότι θα ισχύει αποκλειστικά ό,τι προβλέπεται στην κάθε νέα σύμβαση.
Ακολούθως, σε καθεστώς πλήρους απελευθέρωσης, η παραχώρηση από τον μισθωτή της μίσθωσης έστω και σε εταιρεία που συμμετέχει ο ίδιος συνιστά αλλαγή του προσώπου του μισθωτή και δίνει άμεσο δικαίωμα επαναδιαπραγμάτευσης της σύμβασης, αλλιώς καταγγελίας από τον ιδιοκτήτη. Κατά συνέπεια, η ειδική ρύθμιση του νόμου για τη μεταβίβαση σε εταιρικό σχήμα με τη συμμετοχή του μισθωτή εκτιμάται ότι πρέπει να παραμείνει και να ισχύσει επίσης για τη μεταβίβαση λόγω ανικανότητας ή την κληρονομική διαδοχή, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέχεια της μικρομεσαίας οικογενειακής επιχείρησης.
Τέλος, εάν δεν υπάρχει η προστασία του νόμου, όταν η μίσθωση είναι μεγάλης διάρκειας και δυστυχώς οι δουλειές της επιχείρησης δεν πάνε καλά, τότε ο μισθωτής παίρνει πάνω του «προίκα» τους μήνες και τα χρόνια που μένουν μέχρι τη συμπλήρωση της συμβατικά συμφωνημένης διάρκειας, τους οποίους μπορεί ο ιδιοκτήτης να διεκδικήσει δικαστικά. Αυτή η διάταξη, όπως αναφέρει η ΕΣΕΕ, αν καταργηθεί, θα πληγούν τόσο οι επιχειρηματίες όσο και οι ιδιοκτήτες που δεν θα βρίσκουν μισθωτές διατεθειμένους να συντηρήσουν επαρκώς το μίσθιο, προκειμένου να αποφύγει να γίνει ο ένας «οικονομικός όμηρος» του άλλου.
Σημειώνεται, ακόμη, ότι το ένστικτο της αυτοσυντήρησης ενδέχεται να οδηγήσει τον επιχειρηματία να συμφωνεί μικρά χρονικά διαστήματα παραμονής, για να μην έχει πάνω του το βάρος του υπόλοιπου των πολλών συμβατικά ορισμένων χρόνων. «Η λύση θα πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να μπορεί ο επιχειρηματίας να χαράξει ένα επιχειρηματικό πλάνο μακράς πνοής, χωρίς να αισθάνεται εγκλωβισμένος και υπερχρεωμένος πριν ακόμη ανοίξει και η δουλειά του αποδώσει. Στον αντίποδα, εάν το μαγαζί “πιάσει”, ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που έχει αποκτήσει υπεραξία δικαίως δικαιούται την όποια “άυλη εμπορική αξία”, αλλά μαζί με τον μισθωτή που επίσης θα πρέπει να καρπούται ένα μέρος αυτής της υπεραξίας που δημιούργησε» τονίζει η Συνομοσπονδία.
Η επιχειρηματικότητα και η αγορά ακινήτων δέχονται μέσα στην ύφεση και στη δυσπραγία απανωτά σοκ και υπάρχει μεγάλη αστάθεια. Για αυτόν τον λόγο, η ΕΣΕΕ προτείνει το θέμα να συζητηθεί μετά το πρώτο εξάμηνο του 2014, όταν, σύμφωνα με τις προβλέψεις των ειδικών, θα έχει δρομολογηθεί η σταθεροποίηση του οικονομικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα.
Κορκίδης: «Άκαιρα εισάγονται τώρα οι όποιες ανατρεπτικές αλλαγές»Για το εν λόγω ζήτημα ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Βασίλης Κορκίδης δήλωσε: «Η επαγγελματική στέγη είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα για τον εμπορικό κόσμο και θεωρώ ότι άκαιρα εισάγονται τώρα οι όποιες ανατρεπτικές αλλαγές, σε αυτήν τη ρευστή περίοδο της οικονομικής δυσπραγίας που επικρατεί σε όλη την αγορά. Ο μικρομεσαίος έμπορος θεωρεί “πρώτη κατοικία” την επαγγελματική του στέγη, αφού ο νοικοκύρης έμπορος, τις καλές εποχές, πρώτα αγόραζε κατάστημα και μετά σπίτι. Οι περισσότεροι, λοιπόν, έμποροι είμαστε ταυτόχρονα ενοικιαστές και ιδιοκτήτες και συμφέρον όλων είναι να επιλέξουμε ένα δίκαιο πλαίσιο εμπορικών μισθώσεων, χωρίς εκατέρωθεν οικονομικές ομηρίες».
Zougla.gr